Pinyin

Pinyin (แปลตรงตัวว่า “สะกดเสียง”) คือระบบถอดเสียงเป็นอักษรโรมันที่ใช้เขียน การออกเสียงภาษาจีนกลางด้วยอักษรละติน มันถูกทำให้เป็นมาตรฐานในจีนแผ่นดินใหญ่ ในปี 1958 และปัจจุบันเป็นระบบหลักทั่วโลกสำหรับการสอนภาษาจีนกลางแก่ผู้ที่ไม่ใช่ เจ้าของภาษา

แต่ละพยางค์ของภาษาจีนกลางเขียนเป็น พยัญชนะต้น, สระท้าย (กลุ่มสระ) และ เครื่องหมายวรรณยุกต์ ตัวอักษร 中 (“กลาง”) คือพินอิน zhōng — พยัญชนะต้น zh, สระท้าย ong, เสียงที่หนึ่ง (เส้นราบเหนือสระ)

พินอิน ไม่ใช่ ระบบการเขียนคู่ขนาน การอ่านและเขียนภาษาจีนของผู้มีการศึกษายัง คงใช้ตัวอักษร พินอินเป็นเครื่องมือช่วยสอน เป็นวิธีป้อนข้อความบนโทรศัพท์ และเป็น วิธีค้นหาตัวอักษรที่ไม่คุ้นเคยในพจนานุกรม

ใน Bookverse ทุกบทจะแสดงพินอินควบคู่กับตัวอักษรเมื่อคุณต้องการ และหลบไปเมื่อ คุณไม่ต้องการ