Want to actually learn this — with audio, spaced repetition and progress tracking?
Study in the app →Spanish · CEFR Band 1 (A1) · Chapter 5
¿De dónde eres? คุณมาจากไหน?
การบอกว่าคุณมาจากไหนง่ายมาก: ser + de + สถานที่ — Soy de España และสำหรับสัญชาติ คุณใช้คำคุณศัพท์ที่ สอดคล้อง กับคุณ: ผู้ชายเป็น español, ผู้หญิงเป็น española; americano / americana เขียนตัวเล็ก ต่างจากอังกฤษ คุณจะเรียน país (ประเทศ) และ ciudad (เมือง), dónde และ también ไมค์สะดุดอีก — คราวนี้เรื่องการสอดคล้องของสัญชาติ และส่วนวัฒนธรรมแรก: tú กับ usted และทำไมคนสเปนมี สอง นามสกุล
บทสนทนา
Soy de España — ฉันมาจากสเปน
- Carlos Lucía, ¿de dónde eres? ลูเซีย คุณมาจากไหน?
- Lucía Soy de España. Soy española. ¿Y tú? ฉันมาจากสเปน ฉันเป็นคนสเปน แล้วคุณล่ะ?
- Carlos También soy de España. ¡Un país! ผมก็มาจากสเปน ประเทศเดียวกัน!
- Lucía Sí. Y amigos. ใช่ และเป็นเพื่อนกัน
บทสนทนา
Mike y la concordancia — ไมค์กับการสอดคล้อง
- Lucía Mike, ¿de dónde eres? ไมค์ คุณมาจากไหน?
- Mike No soy de España. Soy americana. ผมไม่ได้มาจากสเปน ผมเป็นคนอเมริกัน (เพศหญิง) (ผิด: ไมค์เป็นชาย ต้อง americano)
- Lucía Mike, "Soy americano". ไมค์ "Soy americano" (สัญชาติต้องสอดคล้องกับคุณ — เพศชาย, -o)
- Mike ¡Ah! Soy americano. Gracias. อ้อ! ผมเป็นคนอเมริกัน ขอบคุณ
คำศัพท์
| 汉字 | พินอิน | ชนิดคำ | ความหมาย |
|---|---|---|---|
| de | prep. | ของ, จาก | |
| país (m) | n. | ประเทศ | |
| ciudad (f) | n. | เมือง | |
| España | n. | สเปน | |
| español/a | adj. | สเปน (สัญชาติ/ภาษา) | |
| americano/a | adj. | อเมริกัน | |
| Japón | n. | ญี่ปุ่น | |
| China | n. | จีน | |
| dónde | adv. | ที่ไหน | |
| también | adv. | ด้วย, เช่นกัน |
ไวยากรณ์
ser + de — el origen ser + de — ที่มา
Para decir de dónde eres, usa ser + de + lugar: Soy de España, Es de Japón. La pregunta es ¿De dónde eres? — literalmente "from where are-you". El "de" va siempre justo antes del lugar y nunca se omite. Para preguntar y responder con sí/no, repite la misma estructura: ¿Eres de China? — No, soy de España. (El nombre del país va en mayúscula; el adjetivo de nacionalidad, no — eso en la próxima lección.)
การบอกว่าคุณมาจากไหน ใช้ ser + de + สถานที่: Soy de España, Es de Japón คำถามคือ ¿De dónde eres? — ตรงตัวคือ "from where are-you" "de" อยู่หน้าสถานที่เสมอ และไม่เคยถูกตัด การถาม-ตอบแบบ ใช่/ไม่ ให้ใช้โครงเดิม: ¿Eres de China? — No, soy de España (ชื่อประเทศขึ้นต้นตัวใหญ่ คำคุณศัพท์สัญชาติไม่ขึ้น — อยู่บทหน้า)
- ¿De dónde eres? — Soy de España. คุณมาจากไหน? — ฉันมาจากสเปน
- Ella es de Japón. เธอมาจากญี่ปุ่น
- ¿Eres de China? — No, soy de España. คุณมาจากจีนไหม? — ไม่ ฉันมาจากสเปน
ไวยากรณ์
Nacionalidades que concuerdan (y también) สัญชาติที่สอดคล้อง (และ también)
En español, la nacionalidad es un ADJETIVO que concuerda con la persona: un hombre es español, una mujer es española; americano / americana. Hay dos detalles que sorprenden al angloparlante: (1) se escriben con MINÚSCULA — español, no "Español"; (2) suelen ir SIN artículo después de ser, igual que las profesiones: Soy español, no "soy un español". Y la palabra también ("also") se coloca delante del verbo o al final: También soy de España = Soy de España también.
ในภาษาสเปน สัญชาติเป็น คำคุณศัพท์ ที่สอดคล้องกับบุคคล: ผู้ชายเป็น español, ผู้หญิงเป็น española; americano / americana สองรายละเอียดที่ทำให้คนพูดอังกฤษแปลกใจ: (1) เขียน ตัวเล็ก — español ไม่ใช่ "Español"; (2) มักไป โดยไม่มี คำนำหน้านามหลัง ser เหมือนอาชีพ: Soy español ไม่ใช่ "soy un español" และคำว่า también ("ด้วย") วางหน้ากริยาหรือท้ายประโยค: También soy de España = Soy de España también
- Él es español. Ella es española. เขาเป็นคนสเปน เธอเป็นคนสเปน
- Soy americano. (minúscula, sin artículo) ฉันเป็นคนอเมริกัน (ตัวเล็ก ไม่มีคำนำหน้านาม)
- Ella es de China. También es estudiante. เธอมาจากจีน เธอก็เป็นนักเรียนด้วย
วัฒนธรรม
Tú y usted, y los dos apellidos tú กับ usted และนามสกุลสองอัน
สองสิ่งทำให้คนพูดอังกฤษแปลกใจตั้งแต่แรก: ภาษาสเปนมี "tú" แบบกันเองและ "usted" แบบทางการ และคนสเปนมี สอง นามสกุล ทั้งคู่ไม่ซับซ้อน แต่บอกบางอย่างเกี่ยวกับวิธีที่ผู้คนสัมพันธ์กัน
tú กับ usted
tú is the informal "you" — for friends, peers, young people. usted is the formal, respectful one — for elders, authorities, or professional dealings. In Spain, tú is used widely and quickly, even with strangers your age; usted is reserved for clear formality. (Much of Latin America leans more to usted.) One key detail: usted takes the verb in the THIRD person — ¿Cómo está usted?, not "estás". Mixing tú and usted forms gives the learner away.
vosotros เฉพาะในสเปน
To address several people at once, Spain uses vosotros (informal) and ustedes (formal). Latin America has lost vosotros: it uses ustedes for all plurals, formal or not. So "you all" is vosotros among friends in Madrid, but ustedes across the Americas. If you learn the Spanish of Spain, you will meet vosotros; if you are preparing for Latin America, ustedes is enough.
นามสกุลสองอัน
A full Spanish name is: given name + father's surname + mother's surname. Ana García López = Ana, daughter of a García and a López. The FIRST surname (García) is the main one, used day to day. And here is the important part: people do NOT "lose" their surname on marriage — a woman stays García López her whole life. The two surnames keep both families visible.
ถ้าลังเลเรื่อง "you": กับคนวัยเดียวกันและคนหนุ่มสาว ใช้ tú; กับคนที่แก่กว่าชัดเจนหรือเรื่องทางการ ใช้ usted — แล้วปล่อยให้เขาชวนคุณเปลี่ยนเป็น tú ("podemos tutearnos") และถ้าได้ยินนามสกุลสองอัน จำไว้: อันแรกคืออันที่สำคัญในการเรียกใครสักคน
pronunciation
Want to actually learn this — with audio, spaced repetition and progress tracking?
Study in the app →